Tag Archives: ΜΜΕ

Περί συγχώνευσης και άλλων… δαιμονίων!

Η είδηση ήταν από πολλούς αναμενόμενη:

Με μια τροπολογία 22 σελίδων που μοιάζει να έχει γραφτεί σε γραφεία μεγάλων εκδοτικών συγκροτημάτων, υιοθετούνται όλα τα αιτήματα των τελευταίων και διευκολύνονται οι συγχωνεύσεις, ενώ παρατείνεται επ’ αόριστον το προσωρινό καθεστώς λειτουργίας της ιδιωτικής τηλεόρασης και των ραδιοφωνικών σταθμών. (tvxs)

«Ε και;», θα αναφωνούσε κάποιος. Και πού είναι το μεμπτό (πέραν του ότι κατατίθεται μέσα σε ένα παντελώς άσχετο νομοσχέδιο); Δυο εταιρίες θέλουν να συγχωνευτούν και προσπαθούν αν ρυθμίσουν τα της συγχώνευσής τους. Ποιό είναι το ζήτημα που εγείρεται λοιπόν από πολιτικής και κοινωνικής απόψεως;

Πέρα από το καθαρά εργασιακό κομμάτι (η συγχώνευση θα φέρει σίγουρα απολύσεις, μειώσεις μισθών και γενικότερα χειροτέρευση εργασιακών συνθηκών, εξελίξεις που για κάποιους μπορεί να είναι απαραίτητες για να σωθούν οι δουλειές έστω ορισμένων από τους εργαζόμενους, αλλά για κάποιους άλλους είναι μη αποδεκτές), εγείρονται γενικότερα, πολύ σοβαρά ζητήματα που αφορούν την έννοια της δικαιοσύνης -που έχει πλέον γίνει λάστιχο, υπό το βάρος του νεοφιλελεύθερου ξεχειλώματος που της ασκείται. Δεν πρόκειται για μια απλή ρύθμιση ιδιωτικών ζητημάτων, αλλά για ζήτημα που (θα έπρεπε να) αφορά ολόκληρη την κοινωνία και τη λειτουργία της δημοκρατίας.

  • Η συγχώνευση αφορά επιχειρήσεις που νέμονται παράνομα δημόσιες ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες, καθεστώς που η τροπολογία παρατείνει επ αόριστον…
  • Η τροπολογία περνά καθ’ υπαγόρευσιν των εταιριών και διασφαλίζοντας αποκλειστικά τα δικά τους (ιδιωτικά) συμφέροντα, εις βάρος του όποιου δημοσίου συμφέροντος, το οποίο η νομοπαρασκευαστική επιτροπή παραδέχεται ότι δεν είχε τον χρόνο να εξετάσει λόγω των πιέσεων που της ασκήθηκαν (!!!!)
  • Ακόμη και εντός του πλαισίου του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης, οι δυο αυτές εταιρίες δεν λειτουργούν με βάσει τις αρχές της ανταγωνιστικής καπιταλιστικής αγοράς που και οι ίδιες υποστηρίζουν (αφού δεν μπορούν να αποπληρώσουν τις δανειακές υποχρεώσεις τους -γιατί από εκεί ξεκινά όλο το παιχνίδι, καθ’ υπόδειξη των τραπεζών για να μην χάσουν εντελώς τα δάνεια που τους έχουν χορηγήσει), αλλά προσπαθούν να διαμορφώσουν ένα νομικό πλαίσιο τέτοιο που να τις συμφέρει και -κατά προέκταση- να τους δώσει πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών τους – με τη σφραγίδα του κράτους. Αν ηταν γνήσιοι καπιταλιστές (όπως πάντα υποστήριζαν μέσα από τα ΜΜΕ τους), ας τα έβγαζαν πέρα με τον ανταγωνισμό και τη χρεοκοπία τους χωρίς κρατικά δεκανίκια.
  • Τα επιμέρους ιδιωτικά συμφέροντα λοιπόν περνούν ως καθολικός νόμος του κράτους, ερχόμενος μάλιστα σε αντίθεση στο γενικό συμφερον (της διαχείρισης των δημοσίων συχνοτήτων, της ρύθμισης δανειακών υποχρεώσεις -και προς δημόσια ταμεία- κλπ). Ακόμα κι αν αυτό παρουσιάζεται ως νομιμοφανές μες στο διεφθαρμένο πολιτικό σκηνικό των ημερών μας, είναι κατάφορα ανήθικο. Κι είναι ανήθικο όχι με βάση κάποια αδιόρατη αριστερή ηθική, αλλά με βάση την ίδια τη λογική: ένα ιδιωτικό συμφέρον που όταν καθίσταται γενικός κανόνας έρχεται σε αντίθεση με όλα τα άλλα συμφέροντα (ιδιωτικά και δημόσια) είναι σίγουρο πως θα οδηγήσει σε απαξίωση του ίδιου του κανόνα· πρόκειται για χαρκατηριστικό παράδειγμα ανηθικότητας, ελεγχόμενο με βάση την κατηγορική προσταγή του Καντ, όπου ένας συμφεροντολογικός ατομικός γνώμονας καθίσταται γενικός νόμος και οδηγεί σε λογικές αντιφάσεις

Παρεμπιπτόντως, ας μην ξεχνάμε πως δεν πρόκειται για «δυο οποιεσδήποτε εταιρίες», αλλά για εταιρίες που ανέλαβαν να παίξουν σημαντικότατο ρόλο στην στήριξη του κυβερνητικού – τροϊκανού έργου εις βάρος της ίδιας της κοινωνίας: λέγοντας ψέματα, διασπείροντας ψευδές εισήσεις, συκοφαντώντας, εκφοβίζοντας την κοινωνία κλπ, δεν στήριξαν απλώς την επιβαλλόμενη τα τελευταία χρόνια πολιτική. αλλά διασφάλισαν με νύχια και με δόντια τις εύθραυστες και κοινωνικά μη νομιμοποιούμενες κυβερνητικές πλειοψηφίες όποτε αυτές φάνταζαν ετοιμόρροπες απέναντι στην εντεινόμενη κοινωνική οργή. Πρόκειται δηλαδή για εταιρείες που βρίσκονταν σε διατεταγμένη πολιτική υπηρεσία εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και που τώρα έρχονται να εξαργυρώσουν τις υπηρεσίες τους αυτές… Το να τις βλέπουμε εμείς σαν «δυο οποιεσδήποτε εταιρίες» ωσάν δε μας αφορά καθόλου η δράση τους, είναι από μαζοχιστικό ως βλακώδες….