Tag Archives: άγιος βασίλης

(Πρώιμος) Άγιος Βασίλης!

Δεν θα πιστέψετε τι μου ετυχε σήμερα! Ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει κι εγώ!

Το πρωί, εκεί που τάιζα τον γιο μου, κάποια στιγμή ακούω θόρυβο πάνω στην ταράτσα, σαν κάτι βαρύ να ακούμπησε. Φύσαγε έξω, αλλά τα δέντρα δεν φτάνουν μέχρι την ταράτσα. Γυρνάω ασυναίσθητα προς το παράθυρο να κοιτάξω, και στην άκρη του πρόλαβα να πιάσω κάτι σαν φευγαλέα κίνηση, σαν κάτι να κοκκίνησε λιγάκι..

Βγαίνω έξω στο μπαλκόνι να δω τι έγινε – τίποτα… Μόνο μια περίεργη, αστραφτερή σκόνη είχε πασπαλίσει τα κάγκελα – “Μα καλά”, σκέφτηκα, “εδώ έξω έρχεται η γυναίκα μου να βαφτεί;”

Γυρνάω μέσα, συνεχίζω τη μάχη του ταΐσματος με τον μικρό (το σπίτι μετά το γεύμα του μοιάζει με πεδίο μάχης). Τον πλένω, τον αλλάζω, τον κοιμίζω -επιτέλους- και πάω να πάρω μια ανάσα στον καναπέ. Γυρνάω ασυναίσθητα το βλέμμα μου προς το στολισμένο δέντρο… ωπ, τι είναι αυτό εκεί; Δεν θυμάμαι να το έβαλα εγώ…

Σηκώνομαι και διανύω τα τρία βήματα μέχρι τη γωνία· το δέντρο έστεκε όπως το είχαμε αφήσει, στολισμένο και με τα φωτάκια σβηστά. Στο ίδιο σημείο ήταν και η μπάλα που τσαλαπάτησε με τα χεράκια του ο μικρός. Μόνο που….

Μόνο που κάτω από το δένδρο είχε προστεθεί ένα κουτάκι, που πριν δεν υπήρχε!

Αμέσως συνδέθηκαν όλα: ο θόρυβος “σαν κάτι να χτύπησε”, η σμυδρή κίνηση, το κοκκίνισμα, η αστραφτόσκονη…

Σ’ευχαριστώ πολύ Άγιε Βασίλη!

Βέβαια θυμάμαι ότι στο γράμμα μου σου είχα ζητήσει ένα πόνι… Τώρα πώς κατάφερες να χωρέσεις πόνι σε αυτό το μικρό κουτάκι…. Αλλά θα μου πεις, άγιος είσαι, όλα τα μπορείς… Εδω μπόρεσε να μας βγάλει στις αγορές ο Σαμαράς, δεν θα μπορέσεις εσύ να χωρέσεις το πόνι στο κουτάκι;
Ή μήπως όχι…;!

ΥΓ: Είναι μοναδικό το συναίσθημα όταν λαμβάνεις ένα γράμμα ή ένα δέμα από φίλο. Η εποχή της άμεσης ηλεκτρονικής αλληλογραφίας όσο μας έχει εξυπηρετήσει, άλλο τόσο μας έχει στερήσει ένα εμπειρικό πεδίο, το οποίο απλώνεται από τη συλλογή γραμματοσήμων, μέχρι την γραφή με πένα και την απολαυστική υπερδιέγερση που συνοδεύει την παράδοση ενός γράμματος από τον ταχυδρόμο μέχρι το άνοιγμά του…

Καλές γιορτές σε όλους – και κυρίως σε αυτούς που έχουν αντικειμενικούς λόγους να δυσκολεύονται…