Monthly Archives: May 2015

Η είδηση: «Πόλεμος Μπαλτά με τον Στέφανο Κασιμάτη της Καθημερινής»

Ποιός είναι αυτός ο Κασιμάτης όμως;

Ξεκινάς να διαβάσεις το άρθρο του, ώστε να κατανοήσεις τη σύγκρουση που έχει προκύψει· τι αντιπροσωπεύει η κάθε πλευρά; Τι είναι ο “δημοσιογράφος” και τι ο Υπουργός; Αν μη τι άλλο, έχεις μια ιδέα για τη νοητική κατάσταση του υπουργού, με βάση την πανεπιστημιακή συγγραφική παραγωγή του και έρευνα στα πεδία της επιστημολογίας και της φιλοσοφίας των επιστημών.
Πιάνεις το άρθρο του δημοσιογράφου. Πρώτη πρόταση, διαβάζεις:

«Έπειτα από πέντε χρόνια προσπάθειας να αντιμετωπίσουμε την κρίση, ίσως το μόνο για το οποίο θα άξιζε να είμαστε περήφανοι ήταν ο νόμος Διαμαντοπούλου για τα πανεπιστήμια.»

Στοπ. Το κλείνεις. Έχεις όση πληροφόρηση χρειάζεται. Κατάλαβες ακριβώς όλο το ιδεολογικό υπόβαθρο του “Φαληρέα” και όλα τα συμφέροντα τα οποία υποστηρίζει και τον υποστηρίζουν. Δε χρειάζεται καμία άλλη πληροφόρηση.

Για όσους δεν γνωρίζουν, το έκτρωμα που ονομάστηκε “νόμος Διαμαντοπούλου” αποτελεί την κορωνίδα των προσπαθειών νεοφιλελεύθερου μετασχηματισμού της παιδείας (και πλήρους απαξίωσής της), με βάση τις επιταγές της πανευρωπαϊκής νεοφιλελεύθερης στροφής στο χώρο, όπως καταγράφεται στη συνθήκη της Μπολώνια κι έπειτα. Βασικά χαρακτηριστικά, η απόλυτη ιδιωτικοποίηση της παιδείας, ο αποκλεισμός όλων των μεσαίων – χαμηλότερων στρωμάτων (ή το σπρώξιμό τους σε απαξιωμένες δομές), ο κατακερματισμός της γνώσης και η έμφαση στην εργαλειακότητά της έναντι της ουσίας της, η κατάργηση χαρακτηριστικών με διάκρεια ζωής πάνω από 5 αιώνες (πανεπιστημιακό άσυλο και αυτοδιοίκητο κλπ) και πολλα άλλα τέτοια χαριτωμένα…

Υπακούστε

Η είδηση: επεισόδια για ακόμα μια φορά ταράζουν αμερικανικές πόλεις, συνεπεία ακραίας αστυνομικής βίας. Στο πλαίσιό τους, ένας άνδρας συλλαμβάνεται από τις αστυνομικές δυνάμεις. Για τα αμερικανικά, συστημικά ΜΜΕ το γεγονός συνοδεύεται από ενδελεχή σχολιασμό ο οποίος προσπαθεί να εντυπώσει στο ακροατήριο την αίσθηση ότι ο άνδρας συλλαμβάνεται -προφανώς δικαιολογημένα- στο πλαίσιο ταραχών. Το μη σχολιασμένο όμως βίντεο που προέρχεται από εξω-αμερικανικό ΜΜΕ, δείχνει μια διαφορετική εικόνα:1

vlcsnap-2015-05-04-13h25m52s41

Φαίνεται εδώ ξεκάθαρα πως δεν υπάρχει κάποια παραβατική συμπεριφορά που πραγματικά να απειλεί (τους αστυνομικούς ή την κοινωνία). Αντίθετα, υπάρχει ένα καταφανώς πολιτικό μήνυμα, το οποίο εκφράζεται μέσω της υιοθέτησης από τον άνθρωπο μιας ακτιβιστικής στάσης ανοχής.

Η στάση αυτή, καταφανώς μη παραβατική και μη επικίνδυνη για τις αστυνομικές δυνάμεις και για την κοινωνία, φανερώνει φωναχτά και με τρόπο ευκρινή το πρακτικά αναίτιο και την πολιτική στόχευση της επιβολής ενός μέτρου τόσο ακραίου, όσο η απαγόρευση κυκλοφορίας κατοίκων μες στην ίδια τους την πόλη.

Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για την κοινωνία που πρέπει να αποσοβηθεί· πρέπει απλά να επανατυπωθεί, να εσωτερικευτεί ξανά στις μάζες η έννοια της κρατικής εξουσίας. Το μέτρο της απαγόρευσης κυκλοφορίας φαίνεται ξεκάθαρα πως δεν μπορεί να τεκμηριωθεί λογικά, ως αποτέλεσμα των γεγονότων· ο στόχος του είναι αποκλειστικά ψυχολογικός: απευθύνεται στο υποσυνείδητο φωνάζοντας «ΥΠΑΚΟΥΣΤΕ» (παρατηρήστε στην παρακάτω εικόνα ποιανού η στάση μοιάζει πιο παθιασμένη και απειλιτική: όχι του διαδηλωτή, όχι των αστυνομικών, αλλά του… καμεραμάν: γεμάτος έξαψη, μαζεύει άπληστα την τροφή που βρήκε για να ταΐσει τα θηρία της τηλεθέασης…).vlcsnap-2015-05-04-13h26m27s26

Γι’ αυτό και οποιαδήποτε αντίδραση μη-υπακοής, όσο ειρηνική κι αν είναι, θα πρεπει να κατασταλεί άμεσα και αποτελεσματικά. Ο κίνδυνος δεν προέρχεται από παραβατικές συμπεριφορές ή από τις υπερβολικές αντιδράσεις – δεν επιχειρήται η διαφύλαξη της ιδιωτικής περιουσίας από τους πλιατσικολόγους. Εξάλλου, αν κάποιος αντιδρά σπασμωδικά ως ταραχοποιός, δεν προβάλει κάποια απαίτηση που να θίγει τα κεκτημένα του συστήματος εξουσίας.

Ο πραγματικός κίνδυνος είναι από την άλλη το πολιτικό μήνυμα που οι ειρηνικές αντιδράσεις κουβαλούν. Αν κάποιος προβάλλει μια πολιτική στάση, δια της απαίτησης μιας διαφορετικής κοινωνικής ισορροπίας που η στάση αυτή εκφράζει, κινδυνεύει η καθεστηκυία τάξη πραγμάτων. Μάλιστα, όσο πιο ξεκάθαρα πολιτική είναι η στάση του διαμαρτυρόμενου, τόσο πιο έντονα και άμεσα πρέπει να κατασταλεί. Η μανιώδης υπεραντίδραση απέναντι στον όρθιο άνθρωπο που, διά της στάσης του και του συμβόλου στην μπλούζα του αμφισβητεί πολιτικά την αιτιακή αναγκαιότητα της κρατικής βίας, κραυγάζει απλά «ΥΠΑΚΟΥΣΤΕ».

vlcsnap-2015-05-04-13h26m37s142

Γι’ αυτό και, παρόλο που ο άνθρωπος δεν αντιδρά στην επίθεση που δέχεται, πρέπει να ριχτεί βίαια στο έδαφος: η υπακοή που ο εξουσιαστικός μηχανισμός ζητά, δεν σημαίνει απλώς συμμόρφωση (με την έννοια της αποδοχής από το άτομο), διότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε πως στο άτομο αναγνωρίζεται η ελευθερία στην επιλογή του, πράξη κατεξοχήν πολιτική· αντίθετα, η υπακοή που επιζητάται είναι αυτή της άνευ όρων υποταγής στην υπάρχουσα κατάσταση.

  1. πηγή: TVXS.gr []